آسیب منیسک داخلی معمولاً بیشتر از منیسک خارجی رخ می‌دهد، زیرا فشار و نیروهای مکانیکی بیشتری را تحمل می‌کند. در مواردی که قطعه پاره‌شده جابه‌جا شده باشد، نباید حرکت اکستنشن با نیروی زیاد (Force Extension) روی زانوی قفل‌شده انجام شود، چون ممکن است به لیگامان ACL و غضروف مفصلی آسیب وارد کند.

پس از دوره بی‌حرکتی، لازم است تمرینات ایزومتریک عضلات کوادریسپس و همسترینگ چند بار در روز و در دامنه بدون درد انجام شود. این تمرینات به حفظ قدرت عضلات اطراف زانو کمک می‌کنند و باید با شدت زیر بیشینه (Submaximal) انجام شوند تا از افزایش پارگی جلوگیری شود.

در صورت وجود پارگی شدید یا قفل‌شدن زانو، آرتروسکوپی زانو و برداشتن قسمت آسیب‌دیده منیسک بهترین روش درمانی است. بازتوانی صحیح پس از عمل، نقش مهمی در بازگشت عملکرد مفصل و جلوگیری از آسیب‌های بعدی دارد.