شدت درد و میزان اختلال عملکردی (disability) در بیماران، همیشه با شدت آسیب لیگامانی همبستگی ندارد. به عنوان مثال، افرادی که دچار کشیدگی یا پارگی جزئی لیگامان‌ها (Grade 1 و 2) هستند، ممکن است درد بیشتری نسبت به بیماران با پارگی کامل لیگامان (Grade 3) تجربه کنند. بنابراین ارزیابی دقیق بالینی و توجه به علائم بیمار، فراتر از یافته‌های تصویربرداری اهمیت دارد.

علائم معمول پیچ‌خوردگی مچ پا شامل تورم، کبودی، محدودیت حرکتی و حساسیت به لمس است. درمان معمولاً شامل استراحت، یخ، کمپرس، بالا نگه داشتن پا و در برخی موارد فیزیوتراپی است. در صورتی که آسیب شدید باشد، پزشک ممکن است اقدامات تخصصی‌تر مانند بریس یا جراحی را توصیه کند.

پیشگیری از پیچ‌خوردگی مچ پا نیز اهمیت زیادی دارد. انجام تمرینات تقویتی، گرم کردن مناسب قبل از ورزش و استفاده از کفش مناسب می‌تواند خطر آسیب را کاهش دهد.